چرا بازي هاي رايانه اي براي کودک جذابند؟

چرا بازي هاي رايانه اي براي کودک جذابند؟

تحرک، ورزش، تقويت عضلات، تعاملات اجتماعي و... مزايايي بودند که بازي هاي سنتي براي کودکان و نوجوانان به ارمغان مي آوردند. بازي هاي رايانه اي اما نه آن مزايا را دارند و نه به اندازه ي بازي هاي سنتي از شور و هيجان بهره مندند ولي با اين حال کودکان و نوجوانان نسل جديد حاضرند ساعت ها پاي کامپيوتر و موبايل بنشينند اما به سراغ بازي هاي سنتي نروند. اين امر براي والدين همواره مايه ي سردرگمي و تعجب است زيرا نمي دانند که چرا فرزندانشان اين بازي هاي آرام و بي حرکت را به بازي هاي پرهيجان قديم ترجيح مي دهند. واقعي  اين است که برخي از والدين شناخت درستي از دنياي کودکان و نوجوانان ندارند و به همين علت، دليل بسياري از رفتارهاي آن ها را درک نمي کنند. در ادامه خواهيم ديد که رازهاي جذابيت بازي هاي رايانه اي براي کودکان چيستند.

تخيل

کودکان به شدت اهل خيال پردازي هستند. اين مسئله تا جايي پيش مي رود که مي توان گفت کودک در تخيلات خود زندگي مي کند و زندگي واقعي اش را حاشيه ي خيالات خود مي داند. بازي هاي رايانه اي دست روي همين نقطه ي حساس مي گذارند و کودک را وارد دنياي خيال مي کنند. دنيايي که قوانين طبيعت بر آن حاکم نيست و پر از موجودات و اتفاقات عجيب است. همين امر باعث مي شود کودک از لحاظ ذهني و عاطفي با بازي هاي رايانه اي احساس صميميت بيشتري نسبت به بازي هاي سنتي داشته باشد.

خود محوري

کوکان انسان هايي خود محور هستند و خودشان را مرکز همه عالم و آدم مي دانند. حتي در دوره ي نوجواني، يک نوجوان فکر مي کند که همه اطرافيانش او را زير نظر دارند و حواسشان به اوست. بازي هاي رايانه اي اين قدرت را به کودک مي دهند که همه چيز را تحت کنترل خود دربياورد. در واقع کودک مي بيند که خودش محور اصلي بازي است و مديريت همه چيز در دست اوست لذا اين امر برايش بسيار جذاب تر از بازي هاي سنتي خواهد بود چرا که در بازي هاي سنتي کودک صرفا عضوي از گروه است و بايد تابع جمع باشد.

حق بازگشت

هيچ کودکي دوست ندارد که طعم باخت را بچشد. در بازي هاي سنتي باختن به معناي حذف شدن از بازي و احساس شکست جلوي جمع است اما در بازي رايانه اي وقتي کودک مي بازد اولا کسي به جز خودش متوجه نمي شود دوما حق بازگشت دارد و مي تواند آن مرحله را دوباره از اول آغاز کند بنابراين باختن در اين بازي ها به تلخي باختن در بازي هاي سنتي نيست.

تنوع

کودکان تنوع طلب هستند و دوست دارند هميشه چيزهاي جديد را تجربه کنند. اين ويژگي در دوره ي نوجواني بيشتر هم مي شود و نوجوانان براي امتحان کردن چيزهاي جديد اشتياق بيشتري نشان مي دهند. تعداد بازي هاي سنتي چندان زياد نيست و برخي از آن ها نياز به شرايط خاصي همچون فضاي باز و بزرگ دارند اما بازي هاي رايانه اي از تنوع بسيار زيادي برخورداند و کودک ميان ده ها و صدها بازي حق انتخاب دارند. طبيعي است که در اين شرايط کودک آن ها را به بازي هاي قديم ترجيح بدهد.

به اين ترتيب بايد گفت اينکه کودکان و نوجوانان بازي هاي رايانه اي را بيشتر مي پسندند مسئله اي است که ريشه در ذهنيت ها و روحيات آن ها دارد و نبايد ملامتشان کرد بلکه بايد آموزش هاي لازم را به آنان داد تا بتوانند خودشان را از آسيب هاي اين بازي ها دور نگه دارند.

محمد حمله دار

لينک مطلب در سايت ميگنا (دانش نامه روان شناسي):

yon.ir/bazira