عوامل محيطي تشديد بيش فعالي

عوامل محيطي تشديد بيش فعالي

بيش فعالي اختلالي است که به دلايل ژنتيکي، تغذيه اي و تربيتي در کودک بوجود مي آيند. علاوه بر اين ها دلايل محيطي نيز در ايجاد و تشديد اين اختلال جايگاه خاص خود را دارند. چند نمونه از عوامل محيطي را بررسي خواهيم کرد که باعث افزايش اين اختلال در کودکان بيش فعال مي شود:

تغيير مدرسه

 مدارس از لحاظ سخت گيري و آسان گيري باهم متفاوت اند و اوج اين تفاوت در مدرسه هاي دولتي و غير انتفاعي ديده مي شود. کودک بيش فعالي که از يک مدرسه سخت گير دولتي به يک مدرسه آزاد غيرانتفاعي منتقل شود قطعا بيش فعال تر خواهد شد زيرا مي بيند که ديگر خبري از آن نظارت ها و مقررات سخت گذشته نيست.

 انتقال به موقعيت هاي شلوغ

بيش فعال ها در موقعيت هاي شلوغ و پرجمعيت نشانه هاي بيش فعالي را بيشتر بروز مي دهند و به قول معروف شيطنت هايشان گل مي کند. هنگامي که اين کودکان از يک کلاس خلوت به کلاسي شلوغ يا از محله اي کم جمعيت به محله اي پرجمعيت منتقل مي شوند فضا را براي فعاليت و تحرک و سر و صدا مهياتر مي يابند.

رها کردن ورزش

ورزش روزانه و منظم به ويژه در قالب هاي باشگاهي سهم زيادي در تخليه ي انرژي و کنترل بيش فعالي کودکان دارد. حال اگر کودکي که قبلا به طور مرتب به باشگاه مي رفت ناگهان ورزش را رها کند بدون شک انرژي بي پايانش را از راه شيطنت و از در ديوار بالا رفتن تخليه خواهد کرد.

دوري از والدين

والدين خشن و زورگو معمولا از راه اعمال خشونت مي توانند کودک بيش فعالشان را موقتا ساکت کنند و از فعاليت باز دارند. اين شيوه غلط باعث مي شود که کودک تا چشم والدينش را دور ديد دوباره شيطنت هايش را به طرز غير قابل کنترلي ادامه دهد. بنابراين پدر و مادر براي کنترل فرزندشان بايد از شيوه هاي اصولي به جاي شيوه هاي خشونت آميز استفاده کنند.

به اين ترتيب بايد گفت اگر فرزندتان بيش فعال است حتما با مراجعه به روان شناس براي درمانش اقدام کنيد و پيش از ايجاد هرگونه تغيير در محيط مشورت هاي لازم را انجام دهيد.

محمد حمله دار