خودکشي نوجوانان
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
نگراني سازنده يا مخرب
همه والدين نسبت به فرزندانشان به ويژه در دوره ي کودکي و نوجواني حساسند و نگرانند که مبادا اتفاق ناگواري برايشان بيفتد. مسئله نگراني پدر و مادر يک امر طبيعي است اما اگر اين نگراني به اندازه اي باشد که بر ارتباط آن ها با فرزندشان تاثير منفي بگذارد نياز به اصلاح دارد. در ادامه ويژگي هاي هر يک از نگراني هاي سازنده و مخرب را بررسي مي کنيم.
نگراني سازنده
کودکان و برخي از نوجوانان به اقتضاي سنشان توجه زيادي به پيامدهاي کارهايشان ندارند لذا ممکن است گاهي تصميماتي بگيرند يا کارهايي بکند که به آن ها آسيب برساند. نگراني سازنده والدين در چنين موقعيت هايي ريشه در واقع بيني آن ها دارد لذا طبيعي است که خطرات و آسيب هاي احتمالي هر کاري را به فرزندشان گوشزد کنند و آموزش هاي لازم را به او بدهند.
نگراني مخرب
نگراني مخرب نوعي خيال پردازي و دادن احتمال هاي دور از ذهن است. اين والدين به شکل افراطي محتاط هستند و انتظار دارند که فرزندشان نيز مانند آن ها رفتار کند لذا با تذکرهاي عجيب و غريب و وضع مقررات بيجا فرزند را ترسو و مضطرب بار مي آورند و در بسياري از مواقع او را عصباني مي کنند چون تذکراتشان به قدري زياد و غير واقع بينانه مي شوند که فرزند ديگر توان تحملشان را نخواهد داشت.
به مثال هاي زير توجه کنيد:
- اگر در امتحان فردا قبول نشوي ممکن است از درس خواندن نااميد شوي و ترک تحصيل کني و در آينده کارتن خواب شوي!
- اگر با دوستانت به پارک بروي شايد در راه تصادف کني و بميري!
- اگر از خانه بيرون بروي و هرچند دقيقه يک بار با ما تماس نگيري ما احتمال خواهيم داد که اتفاق بدي برايت افتاده!
- اگر همراه پدرت بخواهي وسيله اي را تعمير کني شايد دچار برق گرفتگي شوي!
اين دسته از نگراني ها به اين دليل مخرب ناميده مي شوند که اگر انسان بخواهد چنين احتياط هايي به خرج دهد عملا فقط بايد گوشه ي خانه بنشيند و دست به هيچ کاري نزند بنابراين والدين بايد نگراني هاي مخرب خود را از نگراني هاي سازنده تشخيص بدهند و از افراط و تفريط بپرهيزند.
محمد حمله دار
برچسب:
نویسنده: کسری امیری