چرا کودکان امروزي نسبت به کودکان قديم غمگين ترند؟

چرا کودکان امروزي نسبت به کودکان قديم غمگين ترند؟

دوره ي کودکي اصولا بايد دوره شاد و خاطره سازي باشد. اين مسئله براي کودکان قديم پررنگ تر بوده اما کودکان امروزي به اندازه ي قديمي ها بهره اي از شادي ندارند. اين امر وقتي عجيب به نظر مي رسد که مي بينيم بچه هاي نسل جديد امکانات بيشتري در اختيار دارند اما با اين حال چندان شاد نيستند. پارک هاي و اماکن تفريحي متعدد، لباس هاي نو، اسباب بازي هاي مدرن همه و همه چيزهايي هستند که هرگز در دسترس کودکان نسل گذشته نبودند ولي کودکان امروزي حتي گاهي بيش از حد از اين امکانات برخوردارند. در ادامه برخي از دلايل غمگين بودن اين بچه ها را بررسي مي کنيم:

غمگيني والدين

تغيير سبک زندگي و گراني ها فشار اقتصادي زيادي را بر دوش والدين تحميل مي کنند. اين فشارها قطعا نمي گذارند والدين همواره روحيه شاداب خود را حفظ کنند و در نتيجه ناراحتي هاي آن ها به فرزندانشان نيز منتقل مي شود. ناراحتي والدين باعث غمگين شدن فضاي خانه مي شود و نمي توان انتظار داشت که فرزندان در يک فضاي غم انگيز، خوشحال باشند.

تنهايي

در گذشته در هر خانه چهار- پنج بچه قد و نيم قد وجود داشت اما امروزه کمتر خانواده اي پيدا مي شود که بيشتر از دو فرزند داشتنه باشد. از سويي ديگر پدر و گاهي هم پدر و هم مادر براي تامين هزينه هاي زندگي ناچارند ساعت ها زيادي را بيرون از خانه مشغول کار باشند لذا کودک از تنهايي عميقي رنج مي برد.

بازي هاي بي نشاط

در گذشته حتي بازي هاي نشستني مثل يه قل دو قل از اندک تحرکي برخوردار بودند اما تکنولوژي هاي امروزي  بازي هايي را براي کودکان به ارمغان آورده که امکان کوچک ترين حرکتي را از آن ها مي گيرد. در اين شرايط هرچند کودک به ظاهر مشغول بازي است اما در واقع هيچ کاري نمي کند در نتيجه از فوايد بازي يعني شادابي و نشاط محروم مي ماند.

به اين ترتيب بايد تاکيد کرد که اگر کودکان و نوجوانان را با اين اوضاع به حال خود رها کنيم در آينده ي نزديک شاهد يک نسل و جامعه افسرده خواهيم بود لذا هرکس در هر جايگاهي بايد به سهم خود براي حل اين معضل بزرگ گام بردارد.

محمد حمله دار