آموزش صرفه جويي به کودک
آموزش صرفه جويي به کودکان چيزي نيست که بتوان آن را دست کم گرفت. در واقع کودک از همان سن کم به خوبي مي تواند مفهوم اسراف نکردن و صرفه جويي را بياموزد و همواره آن را به مانند يک عادت به کار بگيرد.
اين صرفه جويي هم مربوط به دارايي هاي خود کودک است و هم اموال عمومي را شامل مي شود. به عنوان مثال پس انداز کردن پول در بانک يا قلک حتما بايد به کودکان و نوجوانان آموزش داده شود. فرزند شما بايد بياموزد که هر پولي به دستش آمد را خرج نکند و درصدي از آن را براي روز مبادا و يا خريد چيزهاي بهتر و گران تر نگه دارد.
با توجه به اينکه کودکان و برخي از نوجوانان مفهوم آينده را خوب درک نمي کنند بهتر است براي تشويق آنها به پس انداز از ترفندهايي همچون جايزه دادن بهره برد که البته اين تشويق ها نبايد هميشگي باشند تا به مرور خود پس انداز براي فرزند يک ارزش تلقي شود نه جايزه اي که در ازاي آن مي گيرد.
اگر پدر و مادر از مواد غذايي، وسايل شخصي، مواد دورريختني قابل بازيافت و... درست، به اندازه و حداکثر استفاده را بکنند فرزند هم به شکل ناخودآگاه فرهنگ صرفه جويي را مي آموزد.
در زمينه صرفه جويي در سرمايه هاي عمومي نيز رفتار والدين مهم ترين نقش را در نهادينه کردن اين کار در ذهن فرزند دارد. پدر و مادر بايد مفهوم شراکت را به فرزند بياموزند و او را متوجه اين امر کنند که انرژي هايي مثل آب و گاز به سختي به دست مي آيند و متعلق به همه مردم و حتي نسل هاي آينده نيز هستند.
به اين ترتيب بايد گفت آموزش صرفه جويي به فرزندان از دوران خردسالي و با شيوه هاي عملي بايد صورت بگيرد و والدين نخستين الگوهاي کودکان در اين زمينه اند.
محمد حمله دار
برچسب:
نویسنده: کسری امیری