بهداشت روان کودک و نوجوان

بهداشت روان کودک و نوجوان

بهداشت فقط مربوط به جسم نيست. روان انسان نيز گاهي مثل بدنش بيمار مي شود لذا والدين بايد به بهداشت روان فرزندانشان به ويژه در سنين کودکي و نوجواني توجه کنند چون اين مسئله تاثير مستقيمي بر زندگي کنوني و آينده آن ها خواهد داشت. چند نمونه از ويژگي هاي فرزنداني را مي خوانيم که از بهداشت روان خوبي برخوردارند:

تناسب سن و سخن

فرزنداني که روان سالمي دارند، کميت و کيفيت صحبت هايشان متناسب با سنشان است. يعني نه به صورت افراطي پرحرف يا کم حرف هستند و نه حرف هايي مي زنند که بيانگر پايين بودن سطح فکري شان باشد.

تحمل دوري والدين

اين ويژگي مربوط به کودکان کم سن است. کودک کم سن و سالي که مي تواند چند ساعت يا روز از والدينش دور باشد و تعامل و ارتباط خوبي با بستگانش برقرار کند از بهداشت روان برخوردار است. کودکي که هنگام دوري از پدر و مادرش بدون اينکه نياز خاصي به آن ها داشته باشد گريه و زاري راه مي اندازد و بي قراري مي کند دچار مشکل وابستگي بيش از حد به آن هاست.

به فکر ديگران

کودکان و نوجوانان سالم خودخواه نيستند. آن ها در همه ي مسائل نفع ديگران را نيز در نظر مي گيرند و همه چيز را براي خودشان نمي خواهند. البته از آن ها انتظار نمي رود که به شدت فداکار باشند و به خاطر ديگران از حقشان بگذرند اما خودبين و خودمحور هم نيستند.

رويارويي با شکست

شکست خوردن براي همه سنين تلخ است و فقط مربوط به کودکان و نوجوانان نيست اما فرزنداني که با شکست خوردن نا اميد و افسرده شوند و دست از تلاش بردارند، دچار مشکل رواني هستند. رويارويي منطقي آن ها با شکست، عبرت گرفتن از آن و ادامه تلاش به کمک تجربه هاي گذشته بيانگر بهداشت روان فرزند است.

اطلاعات عمومي

فرزند سالم اطلاعات عمومي و خبري نسبتا خوبي دارد و اين گونه نيست که اگر دنيا را آب ببرد او را خواب ببرد. او به طور نسبي از اخبار روز سياسي و اجتماعي مطلع است و توانايي اظهار نظر درباره مسائل گوناگون را دارد. همچنين از مسائل فني، هنري و هر آنچه که در جامعه هست اندکي سر در مي آورد.

انتخاب شغل

يک نوجوان سالم از اواسط تا پايان دوران نوجواني اش شغل آينده اش را انتخاب مي کند. فرزندي که دبيرستانش را به پايان رسانده و پشت کنکوري است اما هنوز نمي داند که به چه علاقه دارد و مي خواهد چه کاره شود نياز به مشاوره تحصيلي و روان شناسي دارد.

اهتمام نسبي به درس

بي حوصلگي و بي علاقگي نسبت به درس و مدرسه يک ويژگي طبيعي است و بسياري از دانش آموزان دچارش هستند. ريشه اين وضعيت نيز بيشتر به خاطر نظام ناکارآمد و پرمشکل آموزشي ماست اما اگر يک دانش آموز بيش از حد از درس بدش بيايد و هر روز سر مدرسه نرفتن قيل و قال راه بيندازد قطعا مشکل جدي دارد.

دوست يابي

فرزندي که از بهداشت روان برخوردار است در دوست يابي موفق و ميانه رو مي باشد. يعني نه تنهاي تنهاست و با هيچ کس رابطه ندارد و نه آنقدر وقتش را با دوستانش سپري مي کند که از همه زندگي اش باز بماند.

محمد حمله دار