درمان کودک خودخواه

درمان کودک خودخواه

اگر مشکل خودخواهي کودک درمان نشود روابط اجتماعي او به بن بست خواهد خورد و همه دوستانش را از دست خواهد داد. همچنين پدر و مادرش نيز دچار مشکل مي شود و همواره به خاطر رفتارهاي او جلوي بستگان احساس شرمندگي مي کنند. براي اصلاح کودک خودخواه راه هاي مختلفي وجود دارد که برخي از آن ها را  در ادامه مي آوريم:

بخشش به دست او

گاهي والدين کارهاي نيکويي مثل صدقه دادن را به دست کودک انجام دهند. مثلا پولي به او بدهند تا در صندوق صدقه بيندازد. يا هديه اي براي بچه هاي فاميل تهيه کنند و از کودک بخواهند که آن هديه را به آن ها تقديم کند. کودک با اين گونه کارها مفهوم بخشش به ديگران را ياد مي گيرد.

صحبت دوستانه

سرزنش کودک به خاطر خودخواه بودنش فقط اوضاع را بدتر مي کند. راه درست اين است که والدين با لحني دوستانه با او حرف بزنند و تاکيد کنند که انسان موجودي اجتماعي است و براي موفقيت در جامعه بايد با ديگران ارتباط خوبي داشته باشد. همچنين از فوايد دوستي برايش بگويند.

انتخاب همبازي مناسب

والدين گاهي زمينه را براي بازي کودکشان با همبازي هايي فراهم کنند که از او کسي بزرگ تر و مهربان ترند. ارتباط با چنين افرادي به صورت ناخودآگاه، گذشت و خوش اخلاقي را به کودک مي آموزد.

بازي هاي گروهي

بازي هاي دست جمعي فرصت بسيار خوبي براي درمان خودخواه کودک هستند. در اين بازي ها کودک مي آموزد که همه سهم مشخص و جايگاه معلومي دارند و خودش هم يکي اعضاي گروه است و نبايد خود را بالاتر از ديگران بداند.

تشويق و تنبيه

اگر کودک بعضي مواقع رفتار خودخواهانه اي از خود نشان نداد بايد مورد تشويق قرار گيرد. البته اين تشويق فقط بايد به صورت تحسين کلامي باشد نه جايزه دادن چون در اين صورت کودک پرتوقع شده و براي دست برداشتن از خودخواهي درخواست رشوه خواهد کرد. تنبيه نيز در صورتي که هيچ کدام از راه هاي پيشين موثر نبودند، به عنوان آخرين مرحله انجام مي شود. البته تنبيه  بايد اصولي باشد و به معناي برخورد خشن با کودک نيست. مثلا اگر کودک حاضر نشود اسباب بازي هايش را هنگام بازي به دست دوستانش بدهد مي توان مدتي او را از آن اسباب بازي ها محروم کرد.

محمد حمله دار