ريشه و چاره استرس کودکان

ريشه و چاره استرس کودکان

استرس معمولا مشکلي است که گريبانگير بزرگسالان مي شود اما گاهي کودکان هم از اين امر بي نصيب نمي مانند. برخي از کودکان همواره رفتارهايي از خود نشان مي دهند که به وضوح بيانگر مضطرب بودن و استرس داشتنشان است. شب ادراري، بدخوابي، کج خلقي، وابستگي شديد به والدين، ترس از همه چيز و ... برخي از نمونه هاي اين رفتارها هستند.

 دليل دچار شدن کودکان به استرس نخست متوجه والدين به ويژه مادر است. مادري که خودش مضطرب باشد، استرس را به فرزندش منتقل مي کند. اين امر به شکل هاي گوناگوني رخ مي دهد. به عنوان مثال مادري که همواره کودکش را از چيزهاي مختلف مي ترساند زمينه مضطرب شدنش را فراهم مي کند. هشدار دادن هاي هميشگي براي احتياط هنگام رويارويي با خيابان، آب، ارتفاع، چاله، جوب، تاريکي، موش، سوسک و ... به مرور اين تفکر را در کودک نهادينه مي کند که خيلي از چيزهاي اين دنيا ترسناکند.

 مثال ديگري که معمولا مادران دچارش هستند اين است که نسبت به هرکار فرزندشان که شايد اندکي خطرناک باشد واکنش شديد نشان مي دهند. رفتن به سوي بخاري، خوردن غذاي داغ، دست زدن به چاقو، آوردن ظروف شيشه اي از ارتفاع و... کارهايي هستند که کودک گاهي نسبت به آن ها اقدام مي کند و البته نياز به هشدار دارند اما اگر اين هشدار از سوي والدين شديد و بيش از حد باشد کودک را مضطرب بار مي آورد.

 بنابراين والدين در آموزش محتاط بودن به کودک بايد ميانه رو باشند به گونه اي که او را نه بي پروا و بي احتياط بار بياورند نه ترسو و مضطرب.

محمد حمله دار