خودم خودم هاي کوچولوها

خودم خودم هاي کوچولوها

« خودم مي خورم»، « خودم مي پوشم»، « خودم مي ريزم». اين « خودم، خودم ها» برخي از مادران را خوشحال مي کند و برخي را ناراحت. کودکان کم سن وسال به محض اينکه راه بيفتند و زبان باز کنند استقلال طلبي شان گل مي کند و ديگر خوششان نمي آيد مادر مهربان کارهايشان را انجام دهد.

 آب ريختن، لباس پوشيدن، غذا خوردن و بسياري از کارها چيزهايي هستند که کودک دوست دارد آن ها را به تنهايي انجام دهد و اين امر گاهي مادران را کلافه مي کند چون کودک هنوز سرعت عمل چنداني ندارد و افزون بر کند انجام دادن کارها گاهي خراب کاري هم مي کند.

 مثلا غذا را روي زمين مي ريزد، لباس هايش را برعکس مي پوشد، ليوان را مي شکند و... در چنين موقعيتي اگر مادران به کودکان اجازه ندهند کارهاي شخصي اش را خودش انجام دهد، ناخواسته او را لجباز بار مي آورد چون او هم در برابر مادرش مقاومت مي کند و بر انجام کارها به دست خودش اصرار مي ورزد.

 همچنين اگر والدين با دعوا، تحقير و استفاده از عباراتي مثل «ديدي بلد نيستي» بخواهند جلوي کودک را بگيرند باعث پرخاشگري و گستاخي او مي شوند پس بهترين کار اين است مادران با صبر و حوصله فرزندشان را همراهي کنند و فقط در صورتي که خودش تقاضاي کمک کرد او را ياري دهند.

 اين رفتار هرچند کمي سخت، حوصله سر بر و زمان گير است اما فايده هاي مهمي در بر دارد از جمله اين که اعتماد به نفس کودک افزايش مي يابد، متکي به خود بار مي آيد، توانمندي هايش رشد مي کند و عادت مي کند که کارهاي شخصي اش را خودش انجام دهد.

اين ويژگي ها در نوجواني و جواني بسيار به کار کودک مي آيند و اجازه نمي دهند او فردي ناتوان و وابسته باشند بنابراين بهتر است مادران وقتي ديدند کودک کوچکشان مي خواهد خودش وارد ميدان شود به فکر بزرگسالي او باشند و بدانند شخصيت افراد از دورترين دوران کودکي شان شکل مي گيرد.

محمد حمله دار